واژه‌شناسى الدّفّة : كناره هرچيزى . المتولّى : اسم فاعل به معناى رويگردان . الأكظام : جمع كظم به معناى راه خروج بازدم . كرثه : غم بر او شديد و سنگين شد . ساختار ادبى القرآن : عطف بيان براى « هذا » است . بين : ظرف و متعلق به « مسطور » است . أن يصلح : تأويل به مصدر مىرود و فاعل براى فعل محذوف قرار مىگيرد : « لعلّ اللّه أن يحقّق الصّلح » . شرح و تفسير ( إنّا لم نحكم الرّجال و إنّما حكمنا القرآن هذا القرآن إنّما هو خطّ مسطور بين الدّفّتين لا ينطق بلسان و لا بدّ له من ترجمان و إنّما ينطق عنه الرّجال ) خوارج ، امام عليه السّلام را به دليل پذيرش حكميت نكوهش كردند . امام عليه السّلام در پاسخ فرمود : ما قرآن را در شناسايى و بيان حق داور ساختيم ؛ نه آن‌كه مردانى را به عنوان مرجع تعيين حق برگزيده باشيم . چگونه ممكن است امام عليه السّلام حق را از زبان مردم دريابد و او همو است كه فرمود : « حق با افراد شناخته نمىشود . . . تو حق را نشناختى تا بدانى كه اهل حق چه كسانى مىباشند و باطل را نيز نشناختى تا باطل‌گرايان را بدانى . » « 1 »

--> ( 1 ) . « إنّك لم تعرف الحقّ فتعرف أهله و لم تعرف الباطل فتعرف من أتاه » حكمت : 262 .